ความรู้สึกก็เหมือนสายน้ำยามที่มีลมพัดมาน้ำใสใสก็เคลื่อนไหวไปตามแรงลม  ส่วนความรู้สึกของคนนั้นก็ต้องเปลี่ยนแปลงเมื่อมีบางสิ่งมามาทำให้เราคิดในอีกแง่มุมหนึ่ง ซึ่งมันก็ตรงกับสิ่งที่เคยเกิดขึ้นกับตัวเอง 
         ในตอนแรกที่ทุกคนต่างก็วางแผนว่าในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้าจะไปเรียนต่อที่ไหน แต่สำหรับเราไม่เคยคิดเลย แต่คิดว่าคงต้องอยู่ที่นี่แหละและมันก็เป็นที่ที่ดีแล้ว   และไม่นานความท้าทายที่ต้องเผชิญหน้ากับข้อสอบเข้าสถาบันต่างๆมากมายก็มาถึง ที่เราคิดจะต่อสู้กับมันยังไม่รู้เลยว่าเพระอะไร เพราะอยากลองข้อสอบ อยากตามเพื่อนหรือเพราะแรงอะไรแต่เราก็ได้ผ่านมันมาแล้ว และแล้วความสำเร็จก็ได้วิ่งชนเข้าหา เพราะเราสามารถสอบติดสถาบันดีถึงสองแห่ง  การตัดสินใจผ่านพ้นไปเป็นเวลาสองเดือนแต่เราก็ตัดสินใจไม่ได้
ที่หนึ่งเป็นที่ที่คงมีแต่ความสนุกสนานไปพร้อมๆกับเพื่อนที่เคยรู้จัก มันคงจะสนุกน่าดู ส่วนอีกที่หนึ่งเป็นสถานที่ที่ดีมีการเรียนการสอนที่ดีแต่มันเป็นที่ที่อยู่ไกลกว่า และก็เป็นที่ที่เราก็ไม่รู้เลยว่าเราจะมีความสุขหรือไม่ จะเข้ากับคนอื่นได้ไหม และจะอยู่อย่างไรเมื่อต้องอยู่คนเดียว โดยไม่มีคนดูแล และอีกที่หนึ่ง
เป็นสถานที่เก่าเก่าที่เคยอยู่มาถึง9ปี กับทุกสิ่งทุกอย่างที่คุ้นเคยกับมันอยู่แล้ว
สถานที่แห่งความทรงจำ และที่ที่เป็นความตั้งใจในตอนแรก
         และการตัดสินใจที่ไม่รู้ว่าถูกหรือเปล่าก็ได้เกิดขึ้น สถานที่แห่งนี้เป็นสถานที่แห่งใหม่ที่ดีในด้านการเรียนการสอนแต่ความรู้สึกในตอนแรกก็คือไม่มีเพื่อนรู้สึกโดดเดี่ยว  และแน่นอนว่าเมื่อไม่มีเพื่อนจึงไม่คิดอยากอยู่ที่นี่อีกต่อไป มันทำให้เรารู้สึกว่าตัดสินใจผิดและถ้าย้อนเวลากลับไปได้เราควรตัดสินใจให้ดีกว่านี้ แต่แล้วเมื่อเวลาผ่านไปเรื่อยๆ การเรียนรู้ของเพื่อนร่วมห้องก็ได้พัฒนาขึ้นมาเป็นความสัมพันธ์ที่ระหว่างเพื่อน จากคนที่ไม่เคยรู้จักกันมาจากต่างที่ต่างโรงเรียน ต่างสังคม แต่เมื่อมาอยู่ที่เดียวกันย่อมทำกิจกรรมต่างๆร่วมกัน ใกล้ชิดกัน อคติที่คิดว่าไม่อยากอยู่ทีนี่แล้วก็ค่อยๆลดลงไปตามกาลเวลาพร้อมกับความผูกพันธ์ของเพื่อนที่ไม่อาจตัดขาด ในแต่ละวันที่ผ่านพ้นไปควบคู่กับการเรียนรู้ของชีวิต พร้อมๆกับเพื่อนที่เดินไปด้วยกัน ได้ทั้งรอยยิ้ม ความสนุกสนาน เกร็ดเล็กน้อยของชีวิต การแก้ปัญหาเล็กๆน้อยๆที่เกิดขึ้นกันระหว่างเพื่อน สิ่งเหล่านี้เป็นการเรียนรู้ที่มีค่าซึ่งเป็นสิ่งที่หาไม่ได้จากที่ไหนแม้ในห้องเรียน นอกจากการมีเพื่อนนี่เอง

        ถึงตอนนี้เป็นเวลาหลายเดือนแล้วที่ฉันได้มีความสุขกับโรงเรียนแห่งใหม่ที่ไม่ใช่โรงเรียนธรรมดา แต่เป็นโรงเรียนแห่งการเรียนรู้ที่มีคุณค่ามาก
กาลเวลาได้ช่วยให้ความรู้สึกเปลี่ยนไปได้อย่างเหลือเชื่อ